De tien molens van Tessenderlo

De molen op de Berg staat er nog, in Engsbergen is er nog een ruïne en op de H.Hartlaan ligt de houten achtkant van de Achterheide opgestapeld. De andere zeven wind- en watermolens zijn verdwenen en er waren ook minstens zes vuurmolens, waarvan alleen al drie in Hulst, waar dan weer geen windmolen was…

“Dat zullen we tussen God en de meulder laten,” was een oud spreekwoord. De molenaar kende iedereen en was door iedereen gekend, een merkwaardig man in ieder dorp of wijk: Bernard Hugens, de oprichter in Schoot, wiens schuur noodkerk werd; de legendarische Gust de Meulder op de Achterhei die na zijn dood kwam spoken; Louis Rutten op Baalmolen en August Ariën die in Engsbergen ook nog koster en onderwijzer was en Miel Luyten, de laatste… en als we dan nog verder teruggaan in de tijd: drie dodelijke ongevallen, omwaaien door storm, afbranden door vreemde legers…

Waarom liet Minus van Looi de concurrentie van de Vorstse Volkermolen uitgaan en waarom stonden in Deurne ook Looise molens?

Ieder jaar geeft LAD (Loois Archief- en Documentatiecentrum) een themanummer uit, dit jaar dus gewijd aan de oude maaltuigen. De gedrukte brochure telt 96 bladzijden met veel foto’s, deels in kleur. De publicatie komt tot stand met medewerking van VVV-Tessenderlo. De brochure is tegen de prijs van €8 (plus 2€ indien verzending) ook los te koop in de Looise boekhandels en het VVV-kantoor in het gemeentehuis vanaf 15 november.