Themanummer 2005 Jaargang 4

In dit nummer :

Het Hooghuis, een historische  verkenning.

Een uitgave volledig gewijd aan het Hooghuis, 91 pagina’s vol wetenschappelijk-historische geschiedenis.

Het Hooghuis werd afgebroken en steen per steen terug opgebouwd in Bokrijk waar het nu nog te bezichtigen is.

Lees alles over het Hooghuis in dit themanummer.

Voorwoord

'Hoeïg huis lieëg huis, er zit een girrige pin in huis'. Het is een kinderliedje dat iedere Looienaar die ooit ging nieuwjaarzingen wel zal kennen. Omdat er in Looi een echt  'Hooghuis' stond, heb ik als kind lang gedacht dat het liedje daarop betrekking had en dat daar wel een verschrikkelijke gierige pin moest gewoond hebben. Ondertussen weet ik wel beter. Maar het 'Hooghuis' gelegen langs de Schoterweg werd in 1968 afgebroken en heropgebouwd in het openluchtmuseum te Bokrijk, het heeft mij altijd weten boeien.

In juni 2002 schreef Caroline Vandegehuchte,  archeologe in opdracht van het domein Bokrijk een studie over het Hooghuis. Naast een historische situering van het gebouw en zijn bewoners bevat het ook nog een bouwhistorische en architecturale beschrijving. We vonden het een interessant werk en dachten dat het ook anderen kon boeien. Daarom publiceren we het met enkele kleine aanpassingen als themanummer van ons tijdschrift Eeuwentemmer. Met dank aan Caroline Vandegehuchte.

In haar werk geeft de auteur ook een overzicht van de bewoners van het Hooghuis. Als eerste bewoner van het Hooghuis wordt Johannes van den  Hove vermeld die in 1497 zijn hof  'Ten Hove' verlaat om zich in Schoot te vestigen. Over de eerste helft van de 16-de eeuw werden in de archivalische bronnen geen gegevens terug gevonden betreffende de bewoners van het Hooghuis. Wel vanaf 1553 toen Wouter Muyskens door zijn huwelijk met Margriet (of Margaretha) van den Hove eigenaar werd van het Hooghuis.

Voor het tweede deel van dit themanummer verdiepte Frans van Thienen zich in de famiel Muyskens aan de hand van schepenaktes uit die tijd. Hij verzamelde die aktes die betrekking hadden op de familie Muyskens en geeft ze in originele chronologische volgorde weer. Het vergt einge inspanning om deze Oud-nederlandse teksten te lezen maar ze bevatten een schat aan gegevens. Niet alleen over de familie Muyskens en het Hooghuis, maar ook over Tessenderlo en haar bewoneres in die  periode.

Met het Hooghuis verdween in 1968 een historisch gebouw uit ons dorp. Het werd in zijn oude glorie heropgebouwd in  Bokrijk, maar Tessenderlo was wel een historisch gebouw armer. We hebben er nog zo een, dat er godzijdank nog staat, al is het in belabberde staat....met name de Tiendenschuur. Hopelijk slagen we er als dorpsgemeenschap in dit historisch monument voor afbraak te behoeden. We hebben echt geen overschot aan historische of waardevolle gebouwen en bovendien hebben we niet allemaal de taak om ons historisch erfgoed te bewaren voor de generaties na ons.? Ook voor hen zullen het niet alleen bakens zijn uit een ver verleden, maar evengoed elementen van de eigenheid van een dorp, van de cultuur... van henzelf

Louis Alaerts

voorzitter

Een geschiedkundige uitgave van onschatbare waarde